काठमाडौं ।  नेपाली कांग्रेसको दोस्रो विशेष महाधिवेशनमा बहुमत प्रतिनिधि सहभागी भएका छन् । महाधिवेशनको दोस्रो दिन (सोमबार) बिहानसम्म सहभागी हुने प्रतिनिधिको संख्या २ हजार ६ सय ६२ पुगेको छ । यो कुल महाधिवेशन प्रतिनिधि संख्या ४ हजार ७ सय ४३ को ५६.१२ प्रतिशत हो ।

गत असोज २९ गते विशेष महाधिवेशनको माग गर्दै पार्टी मुख्यालयमा निवेदन बुझाउँदा ५४ प्रतिशत प्रतिनिधिले हस्ताक्षर गरेका थिए । उद्घाटनको दिन आइतबारसम्म आइपुग्दा यो संख्या २ प्रतिशतले बढेको छ । यसले विशेष महाधिवेशनको पक्षमा पार्टीभित्रको जनमत बलियो बन्दै गएको देखिएको छ ।

विशेष महाधिवेशन प्रचारप्रसार समितिका संयोजक सुवास पोखरेलका अनुसार बन्दसत्र सुरु हुनुअघिसम्म प्रतिनिधिको संख्या अझै बढ्न सक्नेछ । सोमबार बिहान ८ बजेदेखि नै प्रतिनिधि दर्ता प्रक्रिया पुनः सुरु भएको छ ।

सचिवालयले जारी गरेको तथ्यांकअनुसार हालसम्म दर्ता भएकामध्ये मधेस प्रदेशबाट सबैभन्दा बढी ४ सय ४६ जना प्रतिनिधि सहभागी छन् । त्यसपछि बागमतीबाट ४ सय ३२, कोशीबाट ४ सय २५ र लुम्बिनीबाट ३ सय ९८ जनाले नाम दर्ता गराएका छन् ।

यस्तै, गण्डकीबाट २ सय ९६, उपत्यकाबाट १ सय ७८, सुदूरपश्चिमबाट १ सय ५८ र कर्णालीबाट १ सय ३४ प्रतिनिधि सहभागी छन् । भ्रातृ, शुभेच्छुक र जनसम्पर्क समितिबाट १ सय ९५ प्रतिनिधिले नाम दर्ता गराएको सचिवालयले जनाएको छ ।

---

विशेष महाधिवेशनमा बहुमत सदस्य (५६ प्रतिशतभन्दा बढी) को उपस्थितिले नेपाली कांग्रेसको आन्तरिक राजनीतिमा ठूलो हलचल ल्याएको छ । संस्थापन पक्षको बहिष्कार वा असहयोगका बाबजुद बहुमत प्रतिनिधि जुट्नुले नेतृत्वमाथि गम्भीर नैतिक र राजनीतिक संकट आइपरेको छ । यो उपस्थिति र गण्डकी प्रदेशले पेस गरेको ‘कोर्स करेक्सन’ को प्रस्तावलाई हेर्दा कांग्रेसको भविष्य निम्न दिशातर्फ मोडिन सक्ने देखिन्छ ।

कुल प्रतिनिधिको ५० प्रतिशतभन्दा बढी संख्या एकैठाउँमा उभिनुले वर्तमान नेतृत्व (सभापति शेरबहादुर देउवा पक्ष) अल्पमतमा परेको स्पष्ट सन्देश दिएको छ । यसले महाधिवेशनलाई वैधानिकता दिएको छ । अब महाधिवेशनले विधान संशोधन गरेर नेतृत्वको अधिकार कटौती गर्ने वा ‘अर्ली महाधिवेशन’ को मिति तोक्न बाध्य पार्ने सम्भावना प्रबल छ । यदि नेतृत्वले यो जनमतलाई अस्वीकार गरेमा उनीहरूमाथि अविश्वासको प्रस्ताव पारित हुने बाटो खुला भएको छ ।

यो महाधिवेशन कांग्रेसका लागि ‘बल्छी’ पनि बन्न सक्छ । यदि संस्थापन पक्षले बहुमत प्रतिनिधिको निर्णयलाई स्वीकार गरेन र यसलाई ‘गुटको भेला’ मात्र भन्यो भने पार्टी विभाजनको दुर्भाग्यपूर्ण बाटोमा जान सक्छ । बहुमत एकातिर र मूल नेतृत्व अर्कोतिर हुँदा पार्टी फुट्ने र त्यसले आगामी निर्वाचनमा कांग्रेसलाई ठूलो क्षति पुर्‍याउने जोखिम छ ।

सकारात्मक रूपमा हेर्दा, यो सहभागिताले कांग्रेसभित्र ‘पुनर्जागरण’ को संकेत गरेको छ । कार्यकर्ताहरू नेतृत्वको दासत्वबाट मुक्त भएर स्वतन्त्र निर्णय गर्न सक्षम भएको सन्देश यसले दिएको छ । यदि यो शक्तिलाई सही व्यवस्थापन गर्न सकेमा कांग्रेस नीतिगत रूपमा स्पष्ट र सांगठनिक रूपमा सुदृढ पार्टीका रूपमा उदाउनेछ, जसले ‘जेनजी’ पुस्ताको वितृष्णालाई केही हदसम्म सम्बोधन गर्न सक्नेछ ।